قدرت عادت کردن
ماههاست که آمریکا و ایران به تبادل ضربات با یکدیگر مشغولاند. حملات موشکی، حمله به نفتکشها، حمله های پهپادی و تهدیدهای پیرامون تنگه هرمز؛ روی کاغذ، همه اینها همچنان تکاندهنده و دراماتیک به نظر میرسند. با این حال، هر بار از شدت شوک ناشی از آنها کاسته میشود. هر حمله جدید در حالی رخ میدهد که جهان پیشتر از پسِ حمله قبلی برآمده است.
بازارها نیز خستگی مشابهی از خود نشان میدهند. قیمت نفت در واکنش به حملات و هشدارهای جدید بارها جهش میکند، اما بلافاصله فروکش میکند. معاملهگران بر این باورند که از وقوع بدترین سناریو جلوگیری خواهد شد و روند کشتیرانی ادامه خواهد یافت.
خطر در همینجاست. وقتی همان سیگنالهای هشدار تکرار میشوند، این توهم ایجاد میشود که سیستم هرگز فرو نخواهد پاشید. دولتها شروع به واکنش کندتر میکنند. بازارها به ریسک عادت میکنند. با این حال، خطر اساسی صرفاً به این دلیل که همه به آن عادت کردهاند، از بین نمیرود. …
