به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ حمایت از تولید داخلی، بهویژه در صنایعی که ظرفیت ایجاد اشتغال، توسعه زنجیره تأمین و کاهش وابستگی ارزی دارند، از ابزارهای شناختهشده سیاست صنعتی است. بسیاری از کشورها نیز در دوره شکلگیری صنایع خود از تعرفه، محدودیت واردات، تامین مالی و سایر ابزارهای حمایتی استفاده کردهاند؛ با این حال، حمایت زمانی میتواند به یک سیاست توسعهای تبدیل شود که در کنار فرصت دادن به تولیدکننده، با شاخصهایی مانند افزایش تولید، تعمیق ساخت داخل، رشد صادرات، ارتقای کیفیت، کنترل قیمت تمامشده و رضایت مصرفکننده ارزیابی شود.
صنعت لوازم خانگی ایران طی حدود هشت سال گذشته یکی از مهمترین نمونههای چنین سیاستی بوده است. محدودیت ورود لوازم خانگی خارجی از سال ۱۳۹۷ آغاز شد و در سال ۱۴۰۰ با تأکید ویژه بر جلوگیری از بازگشت برندهای کرهای وارد مرحله تازهای شد. اکنون، درست در زمانی که حدود پنج سال از آن مقطع گذشته، تصمیم جدید سازمان توسعه تجارت درباره لوازم خانگی کرهای دوباره بحث درباره نتیجه این حمایت را زنده کرده است. …
