به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ تنگه هرمز سالهاست یکی از مهمترین نقاط حساس در بازار جهانی انرژی به شمار میرود؛ مسیری که بخش قابل توجهی از نفت و گاز جهان از آن عبور میکند و هرگونه اختلال در آن میتواند به سرعت در قیمت انرژی، هزینه حملونقل و انتظارات تورمی اقتصادهای مختلف منعکس شود.
با این حال، اهمیت هرمز برای اقتصاد آمریکا صرفا به میزان نفتی که مستقیما از این مسیر دریافت میکند محدود نمیشود. حتی اگر آمریکا به دلیل افزایش تولید داخلی نفت و گاز، وابستگی مستقیم کمتری به نفت عبوری از تنگه هرمز داشته باشد، شوک ایجادشده در این منطقه میتواند از مسیر متحدان و شرکای تجاری واشنگتن و سپس از کانال بازارهای مالی به اقتصاد آمریکا بازگردد.
در واقع، یکی از مهمترین پرسشها این است که آیا یک بحران طولانیمدت در هرمز میتواند از بازار انرژی عبور کرده و به بازار اوراق خزانهداری آمریکا، هزینه استقراض دولت این کشور و در نهایت تورم جهانی سرایت کند؟ آمریکا کمتر به تنگه هرمز وابسته است اما جهان چنین نیست
ایالات متحده طی سالهای گذشته با افزایش چشمگیر تولید نفت و گاز خود، وابستگی انرژیاش به واردات را کاهش داده است. به همین دلیل، اختلال در انتقال نفت از خلیج فارس لزوما به معنای کمبود مستقیم نفت برای مصرفکنندگان آمریکایی نیست. اما بازار نفت یک بازار کاملا جهانی است. کاهش عرضه یا افزایش ریسک انتقال نفت در یکی از مهمترین مسیرهای انرژی جهان میتواند قیمت نفت را در تمام بازارها افزایش دهد؛ حتی در کشورهایی که واردات مستقیمی از خلیج فارس ندارند.
این مساله برای اروپا و بسیاری از اقتصادهای آسیایی اهمیت بیشتری دارد. کشورهای اروپایی همچنان برای تامین بخشی از انرژی مورد نیاز خود به واردات وابستهاند و اقتصادهای بزرگی مانند ژاپن، کره جنوبی، هند و چین نیز برای تامین نفت و گاز مورد نیاز صنایع و بخش حملونقل خود به بازار جهانی انرژی وابستگی قابل توجهی دارند. در چنین شرایطی، افزایش قیمت نفت صرفا هزینه سوخت را بالا نمیبرد، بلکه میتواند هزینه تولید کالا، حملونقل، مواد اولیه و در نهایت قیمت مصرفکننده را افزایش دهد. …
