به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، در اقتصاد ایران، هر بار که تورم یا نرخ ارز جهش میکند، یکیاز نخستین متهمان، سیاست پولی است؛ اما آیا مسئله واقعاً ناتوانی سیاستگذاری در استفاده از ابزارهای پولی است؟ بررسی روند پنج سال گذشته نشان میدهد پاسخ به این پرسش چندان ساده نیست. بانک مرکزی ابزارهایی مانند نرخ سود، عملیات بازار باز و نسبت سپرده قانونی را در اختیار دارد و در سال 1405 نیز استفاده از این ابزارها را افزایش داده است.
مسئله اینجاست که بخش مهمی از شوکهای اخیر اقتصاد ایران از جنس شوکهای تحریمی، ارزی و ژئوپولیتیک بودهاند؛ شوکهایی که مستقیماً انتظارات را هدف میگیرند و میتواننداثرگذاری سیاست پولی را محدود کنند. یکی از اثراتی که شوک و نااطمینانی دارد، تغییر در سرعت گردش پول و نسبت نقدینگی است. با افزایش سرعت گردش نقدینگی، اصطلاحا پول داغ میشود و تورم بیشتری ایجاد میکند. تغییرات سرعت گردش پول در کوتاه مدت جنبهای روانی و انتظاری دارد و از جمله مواردی است که سیاستگذار پولی توانایی چندانی در کنترل آن حداقل در میانمدت و کوتاه مدت ندارد.
تورم متغیر، نرخ سود ثابت …
