عصر ایران / در سال ۱۹۷۶، زمانی که بیشتر خودروسازان همچنان بر افزایش سرعت خودروها تمرکز داشتند، ولوو به این پرسش فکر میکرد که آیا خودروها میتوانند بدون استفاده از بنزین نیز کار کنند یا خیر.
نتیجه این پروژه، خودرویی با نام «البیل» بود؛ واژهای سوئدی که به معنای «خودروی برقی» است. این خودرو نمونهای کوچک و کاربردی بود که با هدف انجام وظایف مشخص و سفرهای کوتاه طراحی شده بود.
تنها دو نمونه اولیه
ولوو تنها دو نمونه اولیه از البیل ساخت؛ یکی با دو صندلی و دیگری با چهار صندلی. بخشی از هزینه توسعه این پروژه را شرکت مخابرات سوئد، تلورکت، تأمین کرد.
این خودروها در اطراف شهر گوتنبرگ برای سفرهای کوتاه مورد استفاده قرار گرفتند و وظایفی مانند جابهجایی نامهها و کارکنان را انجام میدادند؛ بدون آنکه در محل استفاده، آلایندگی تولید کنند.
مشخصات فنی متفاوت البیل
البیل تنها ۲.۴۶ متر طول داشت، اما وزن آن حدود ۲۲۰۰ کیلوگرم بود. نیروی مورد نیاز خودرو از ۱۲ باتری ششولتی تأمین میشد که بردی در حدود ۵۰ کیلومتر یا حدود دو ساعت رانندگی را فراهم میکردند. …
