آخرین خبر /یک دوست برایت یک عکس گروهی از یک شام، عروسی یا سفر آخر هفته میفرستد. قبل از اینکه حتی بقیه افراد داخل عکس را ببینی، خودت را پیدا کردهای و همان لحظه چیزی را پیدا کردهای که به نظرت اشتباه است.
لبخندت عجیب به نظر میرسد. صورتت پیرتر از چیزی که انتظار داری دیده میشود. چشمت روی همان قسمتی از خودت میافتد که همیشه نسبت به آن احساس خوبی نداشتهای.
بقیه افراد برای عکس ایموجی قلب و پیامهای مثبت میفرستند، اما تو فقط به همان عکس خیره شدهای و با خودت فکر میکنی:
«چرا هیچکس چیزی را که من میبینم نمیبیند؟»
یا: «آیا آنها هم این را میبینند و در سکوت دارند من را قضاوت میکنند؟»
اگر این حس برایت آشناست، تنها نیستی و این به معنی خودشیفته بودن یا بیش از حد اهمیت دادن به ظاهر نیست.
تو فقط کاری را انجام میدهی که تقریباً هر کسی که بدن دارد و با گوشی عکس میگیرد، انجام میدهد.
سؤال اصلی این نیست که آیا عکس خوب افتاده یا نه.
سؤال اصلی این است که چرا تو و افرادی که کنار تو در همان عکس هستند، به یک تصویر نگاه میکنید اما برداشتهای کاملاً متفاوتی دارید. …
