خراسان / دخترم ۱۸ ساله شده و اوضاع اقتصادی و اجتماعی خوبی داریم اما به گذشته فکر میکنم و اینکه چرا برایش وقت نگذاشتم و به تفریحات و علایقش اهمیت ندادم، عذاب وجدان دارم که مادر خوبی نبودم. با این افکارم چه کنم؟
مخاطب گرامی، احساسی که تجربه میکنید، یکی از عمیقترین و انسانیترین تجربههای مادری است. این احساس، ریشه در «عشق» دارد؛ شما چون او را دوست دارید، اکنون که شرایط فراهم شده، از اینکه در گذشته نتوانستهاید بهترینها را به او بدهید، رنج میکشید. چند گام رویکردی و روانشناختی پیشنهاد میشود:
۱ تفکیک میان «توانایی» و «اراده»
بزرگ ترین خطای ذهنی این است که فکر میکنید «نخواستید» یا «بیتوجه بودید»، در حالیکه واقعیت این است که «نتوانستید». زمانیکه شرایط اقتصادی سخت بوده، تمام توان ذهنی و انرژی شما صرف بقا شده است. وقتی مغز درگیر حل مسئله«چطور فردا نان شب را فراهم کنیم؟» باشد، بخشهای مربوط به خلاقیت، تفریحات و حضور عاطفی بدون استرس، به طور خودکار در اولویت دوم قرار میگیرند. شما در آن زمان، «مادر درگیرِ بقا» بودید، نه «مادر بیعاطفه». …
