ایرنا / اواخر تابستان سال ۱۳۵۷ و در بحبوحه مبارزات مردم ایران علیه رژیم پهلوی، شامگاه ۲۵ شهریور، زمین طبس لرزید؛ زلزلهای به بزرگی ۷.۴ ریشتر، در چند ثانیه، این شهر تاریخی و روستاهای اطراف را ویران کرد و هزاران نفر را به کام مرگ فرستاد؛ حادثهای که با گذشت دههها، همچنان به عنوان یکی از شدیدترین زمینلرزههای ثبتشده در ایران، هشداری ماندگار درباره ضرورت مقاومسازی و آمادگی در برابر زلزله است.
با نزدیک شدن بیستوپنجمین روز شهریور به غروب، بیشتر اهالی شهر و روستاهای اطراف طبس پس از پایان فعالیت روزانه به خانههای خود بازگشته بودند؛ اما شامگاه آن روز، عقربههای ساعت در ۱۹:۳۶ متوقف شد؛ لحظهای که گسل نایبند فعال شد و زمینلرزهای به بزرگی ۷.۴ ریشتر در عمق حدود ۱۰ کیلومتری زمین و در فاصله تقریبی ۱۵ کیلومتری طبس رخ داد.
شدت زمینلرزه به اندازهای بود که طبس و بخشهایی از روستاهای پیرامون آن در شعاع حدود ۳۰ کیلومتری با خسارتهای گسترده مواجه شدند و بخش عمدهای از بافت مسکونی و تاریخی شهر در مدت کوتاهی فرو ریخت. …
