ایرنا / قتل مادر و دختر قزوینی (عصمت جباری و ستاره کرباسی) توسط پدر و پسر خانواده، فراتر از یک جنایت عادی، گواهی بر فروپاشی لایههای اخلاقی در نهاد خانواده و هشداری برای بازنگری در نظام حقوقی و فرهنگی جامعه ایران است.
مردم محله نوروزیان قزوین هنوز در خواب بودند که صدای فریادهای یک زن ۴۷ ساله و دختر هشت ساله، سکوت شهر را شکست، سکوتی که ماهها پیشتر، در سایه رفتارهای فریبکارانه و بیتوجهیها، زمینهساز یک جنایت برنامهریزیشده شده بود.
عصمت جباری و دخترش ستاره کرباسی به دست همسر و پسر خانواده یعنی محمد و سهیل کرباسی به قتل رسیدند؛ مردانی که به روایت نزدیکان، ماهها پیش از این فاجعه، در بیعاطفگی و بیتوجهی زندگی میکردند، اما با سناریویی از پیش طراحی شده، همه را به اشتباه انداختند.
این پرونده، در ظاهر یک قتل خانوادگی است اما در باطن، روایتگر عمیقترین بحرانهای ساختاری جامعهی ایران است؛ فروپاشی کارکردهای خانواده، نگاه مالکانه به زن و کودک، تضعیف هنجارهای قانونی و انزوای اجتماعی که سکوت را به همدست جنایت تبدیل میکند. …
