ایرنا / ساری- ایرنا- ارتباط، یکی از بنیادیترین نیازهای زندگی اجتماعی انسان است؛ راهی برای آموختن، بیان خواستهها، دریافت اطلاعات، برقراری رابطه با دیگران و حضور موثر در جامعه.
بنابراین، دسترسی به ارتباط موثر، تنها یک امکان فردی نیست؛ بخشی از حقوق اجتماعی هر انسان است و هرجا مانعی در مسیر ارتباط شکل بگیرد، ممکن است دامنه آن به آموزش، اشتغال، دریافت خدمات، استقلال فردی و مشارکت اجتماعی نیز کشیده شود.
برای جامعه ناشنوایان، زبان اشاره یکی از مهمترین ابزارهای برقراری این ارتباط است؛ زبانی که امکان انتقال اندیشه، احساس و خواسته را فراهم میکند و در شکلگیری هویت و تعاملات اجتماعی آنان نقشی اساسی دارد. از این رو، سخن گفتن از زبان اشاره، صرفا سخن گفتن از یک شیوه ارتباطی متفاوت نیست؛ سخن از فراهم کردن امکان دسترسی برابر به فرصتهایی است که هر شهروند باید از آن برخوردار باشد. …
