به گزارش سرمایه و بورس، کاهش قدرت خرید کارگران در سالهای اخیر دیگر تنها به معنای خرید کمتر کالاهای مصرفی نیست، بلکه به تغییرات اجباری در سبک زندگی خانوارها منجر شده است. افزایش قیمت دلار به بیش از ۲۱۰ هزار تومان، تداوم تورم و رشد هزینههای مسکن و کالاهای ضروری در حالی ادامه دارد که حداقل مزد ماهانه کارگران در سال ۱۴۰۵ به حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان رسیده است؛ رقمی که در مقایسه دلاری حدود ۷۸ دلار ارزش دارد.
بررسی روند دستمزد در یک دهه گذشته نشان میدهد اگرچه حقوق اسمی کارگران چندین برابر شده، اما افزایش قیمت کالاها و خدمات و کاهش ارزش پول ملی باعث شده رشد دستمزد الزاماً به معنای افزایش رفاه خانوار نباشد. حداقل مزد ماهانه کارگران از حدود ۸۱۲ هزار تومان در سال ۱۳۹۵ به بیش از ۱۶.۶ میلیون تومان در سال ۱۴۰۵ رسیده، اما ارزش دلاری آن از حدود ۲۳۲ دلار به حدود ۷۸ دلار کاهش یافته است.
این فاصله میان رشد دستمزد و افزایش هزینههای زندگی، مسئله دستمزد واقعی و قدرت خرید کارگران را به یکی از مهمترین موضوعات اقتصادی سال ۱۴۰۵ تبدیل کرده است. قدرت خرید کارگران در ۱۰ سال چقدر کاهش یافته است؟
در سال ۱۳۹۵ حداقل مزد ماهانه کارگران حدود ۸۱۲ هزار تومان بود. با در نظر گرفتن نرخ دلار حدود ۳۵۰۰ تومان در آن سال، ارزش دلاری این دستمزد به حدود ۲۳۲ دلار میرسید.
پنج سال بعد، در سال ۱۴۰۰، حداقل مزد ماهانه به حدود ۲ میلیون و ۶۵۵ هزار تومان افزایش پیدا کرد. با نرخ دلار حدود ۲۶ هزار و ۸۰۰ تومان، ارزش دلاری این دستمزد به حدود ۹۹ دلار رسید.
به این ترتیب، در فاصله سالهای ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۰، رقم اسمی دستمزد بیش از سه برابر شد، اما ارزش دلاری آن به کمتر از نصف کاهش پیدا کرد.
در سال ۱۴۰۵ نیز حداقل مزد ماهانه بر اساس مصوبه شورای عالی کار حدود ۱۶ میلیون و ۶۲۵ هزار تومان تعیین شده است. وزارت کار در بخشنامه مزد، حداقل مزد روزانه را ۵ میلیون و ۵۴۱ هزار و ۸۵۰ ریال اعلام کرده است. با نرخ دلاری مورد استفاده در این مقایسه، ارزش دلاری پایه مزد امسال حدود ۷۸ دلار برآورد میشود. افزایش حقوق به معنای افزایش رفاه نیست …
