جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با تجاوز و تهدید، رویکرد خود را بهروشنی ترسیم کرده است. دورهای که برخی تصور میکردند ایران دربرابر اقدام نظامی یا اخلال در امنیت خود و منطقه صرفا به واکنشهای محدود بسنده خواهد کرد، گذشته است. اکنون معادله امنیتی منطقه برمبنای دیگری شکل گرفته است، هرگونه تجاوز با پاسخ مواجه خواهد شد و عامل تجاوز نمیتواند بدون پرداخت هزینه از میدان خارج شود.
این رویکرد صرفا متوجه ایالات متحده آمریکا نیست. هر دولتی که به هر شکل در فرایند تجاوز علیه ایران نقشآفرینی کند یا زمینه و بستر اقدام علیه امنیت کشور را فراهم آورد، نمیتواند خود را از پیامدهای آن مصون بداند.
پیام ایران برای کشورهای منطقه، بهویژه کشورهای حاشیه خلیج فارس و دولتهای اروپایی، روشن است، همراهی با پروژههای ناامنکننده علیه ایران، بدون هزینه نخواهد بود، منطق جمهوری اسلامی دراینزمینه بر اصل بازدارندگی استوار است. بازدارندگی زمانی معنا پیدا میکند که طرف مقابل اطمینان داشته باشد هر اقدام خصمانه با هزینهای متناسب و قاطع مواجه خواهد شد.
از همین منظر، پاسخ ایران نه تابع زمانبندی تحمیلی طرف مقابل است و نه الزاما در چارچوبی که دشمن برای آن تعیین میکند. ایران زمان، سطح و شیوه پاسخ را بر اساس ارزیابیهای راهبردی و الزامات امنیت ملی خود تعیین خواهد کرد. آنچه در روزهای اخیر رخ داده است، از منظر محاسبات راهبردی اهمیت ویژهای دارد.
اصرار آمریکا بر ادامه سیاست فشار و اقدام نظامی، نشان میدهد بخشی از محاسبات واشنگتن همچنان بر ارزیابیهای نادرست از توان و اراده ایران استوار است. در مقابل، جمهوری اسلامی ایران نشان داده است که برخورد با تهدید را صرفا در سطح اعلام موضع دنبال نمیکند، بلکه در صورت ضرورت، از ظرفیتهای عملیاتی و نظامی خود برای تحمیل هزینه به طرف متجاوز استفاده خواهد کرد.
برخورداری از تجهیزات و ظرفیتهای نظامی، بهتنهایی بازدارندگی ایجاد نمیکند، آنچه این ظرفیت را به یک مؤلفه مؤثر در معادلات امنیتی تبدیل میکند، اراده برای استفاده هدفمند از آن در زمان مقتضی است. جمهوری اسلامی ایران تلاش دارد نشان دهد که در مواجهه با تهدید، تصمیمگیریها مبتنی بر ارزیابی دقیق، تقسیم کار مشخص، هماهنگی میان نهادها و اجرای منسجم است. …
