به گزارش شهرآرانیوز؛ یوزپلنگ آسیایی سالهاست در ایران روی لبه باریکی حرکت میکند که هر لغزش میتواند بخشی از جمعیت آن را برای همیشه از بین ببرد. جمعیتی که بر اساس منابع و مطالعات انجامشده از دهه ۱۹۷۰، زمانی حدود ۴۰۰ فرد برآورد میشد، حالا به کمتر از ۳۰ فرد رسیده است. این کاهش فقط یک عدد در جدولهای آماری نیست. پشت آن، زیستگاهی قرار دارد که کوچکتر شده، طعمههایی که کاهش پیدا کردهاند، جادههایی که از دل قلمرو یوز گذشتهاند و مجموعهای از تهدیدهای انسانی که فرصت بازسازی جمعیت را از این گربه سریعپا گرفتهاند.
یوز آسیایی دستکم یک دهه تا ۱۵ سال است که وارد مرحلهای شده که حفاظت از آن به برنامههای جدیتر و گستردهتر نیاز دارد. نمودارهای جمعیتی که از دهه ۱۹۷۰ تاکنون تهیه شدهاند، یک روند کلی را نشان میدهند: جمعیت یوز در بلندمدت رو به کاهش بوده است. حتی بعد از آغاز پروژه حفاظت از یوز در سال ۲۰۰۲ و مشاهده برخی نشانههای امیدوارکننده در مقطعی کوتاه، روند کلی تغییر چندانی نکرد و جمعیت همچنان در مسیر نزولی قرار گرفت. …
