اقتصادایرانی:
قدرت، واقعیت بنیادی سیاست بینالملل است. هیچ دادگاه بینالمللی ارتشی در اختیار ندارد که بتواند یک قدرت بزرگ را وادار به تبعیت کند و هیچ قاعدهای تضمین نمیکند که دولتها برای نقض تعهدات خود همیشه هزینهای متناسب بپردازند. دولتها گاه آگاهانه قواعد را نقض میکنند، زیرا تشخیص میدهند هزینه نقض کمتر از هزینه پایبندی است. اما از این واقعیت نمیتوان نتیجه گرفت که حقوق بینالملل بیاهمیت است. پرسش درست این نیست که آیا حقوق میتواند جای قدرت را بگیرد. پرسش این است که حقوق، در جهانی که قدرت در آن تعیینکننده است، چه امکانی در اختیار یک دولت میگذارد که اتکای صرف به قدرت مادی نمیتواند فراهم کند. برای ایران، این تمایز اهمیت اساسی دارد. ایران نمیتواند شکاف عظیم میان خود و ایالات متحده را در حوزه توان نظامی، اقتصادی و مالی از میان بردارد. اما میتواند از قواعد، نهادها و تعهدات حقوقی استفاده کند تا اعمال قدرت علیه خود را پرهزینهتر، مشروعیت اقدامات قهری علیه خود را محل مناقشهتر و شکلگیری ائتلافهای بینالمللی علیه خود را دشوارتر کند. …
