گاهی تلخترین حقیقت زندگی این است که تقریباً همه آدمها قابل جایگزین شدن هستند؛ همکار، دوست، شریک عاطفی و حتی کسی که زمانی تصور میکردید بدون شما نمیتواند زندگی کند. اما یک جای دنیا وجود دارد که هیچکس نمیتواند جای شما را بگیرد: زندگی خودتان. همشهری آنلاین – مریم شیرافکن: مشکل از جایی شروع میشود که آنقدر سرگرم راضی کردن دیگران و رسیدن به تعریف آنها از موفقیت میشویم که فراموش میکنیم اصلاً خودمان چه میخواهیم. شاید تمام عمر در مسابقهای دویدهاید که خودتان انتخابش نکردهاید
از کودکی نسخهای تقریباً آماده برایمان پیچیده میشود: خوب درس بخوان، شغل مناسبی پیدا کن، پول بیشتری به دست بیاور، خانه بخر، موفق شو و کاری کن که دیگران به تو افتخار کنند.
ما هم میدویم.
سالها تلاش میکنیم، ارتقا میگیریم، درآمدمان را بیشتر میکنیم و چیزهایی میخریم که قرار است نشانه موفقیت باشند.
اما یک روز ممکن است وسط همین دویدن ناگهان بایستیم و از خودمان بپرسیم:
«صبر کن… من اصلاً این زندگی را میخواستم؟» خطرناکترین نوع شکست، شکستی است که شبیه موفقیت به نظر میرسد
ممکن است از بیرون همهچیز عالی باشد. …
