فارن پالیسی نوشت: آمریکا هنوز سراغ بانکهای مهم چینی که از این پالایشگاهها حمایت میکنند نرفته و تلاش نکرده است نظام پیچیدهای را که چین از طریق آن منابع مالی را به ایران منتقل میکند، برچیند. تحلیلی در فارن پالیسی با عنوان «چین از فشار ترامپ علیه ایران نمیترسد» با بررسی کارزار فشار اقتصادی دولت ترامپ علیه ایران، نقش چین در حفظ شریانهای اقتصادی تهران و محدودیتهای واشنگتن برای اعمال فشار مستقیم بر پکن را بررسی کرده است.
متن این مقاله را میخوانید:
در طرح موسوم به «روز دی اقتصادی» که دولت ترامپ بهتازگی علیه ایران اعلام کرده، یک نقص اساسی وجود دارد. اسکات بسنت، وزیر خزانهداری آمریکا، اعلام کرده است که تحریمها و کارزار فشار جدید آمریکا با هدف «قطع همه شریانهای اقتصادی که رژیم مستبد ایران را سرپا نگه میدارند» طراحی شده است. اما نام چین، یعنی مهمترین شریان حیاتی ایران، در این میان به چشم نمیخورد.
چین سالهاست بزرگترین خریدار نفت ایران است و برخی برآوردها حاکی از آن است که حدود ۹۰ درصد نفت ایران از طریق شبکهای از «ناوگانهای سایه» به چین منتقل میشود. چین همچنین امکان دسترسی به سامانه پرداخت بینبانکی فرامرزی چین (CIPS) را فراهم میکند؛ سامانهای که انتقالهای بانکی خارج از نظام مبتنی بر دلار آمریکا را تسهیل میکند و حجم مبادلات آن از زمان آغاز جنگ ایران از روزانه ۶۸۰ میلیارد یوان (RMB) به ۷۹۰ میلیارد یوان افزایش یافته است. بنابراین، اگر آمریکا واقعا بخواهد ضربه اقتصادی جدی به ایران وارد کند، ناگزیر باید سراغ چین برود.
با این حال، پکن چندان از این تحولات نگران به نظر نمیرسد. هنگامی که در یک نشست خبری، بارها از بسنت پرسیده شد آیا «عملیات طرد اقتصادی» چین را هدف قرار خواهد داد، او از پاسخ مستقیم طفره رفت و بدون اشاره صریح به چین گفت: «هیچکس از دسترس تحریمهای آمریکا خارج نیست.» وقتی از او پرسیدند چرا وزارت خزانهداری به جای اعمال تحریمها، صرفا تهدید به اعمال آنها میکند، بسنت پاسخ داد: «چرا باید بخواهم نظام مالی جهانی را منفجر کنم؟» …
