خلیج فارس و تنگه راهبردی هرمز شب گذشته بار دیگر شاهد شکسته شدن مرزهای شکننده سکوت و ورود به مرحلهای جدید از تنش مستقیم نظامی بودند. حمله هوایی نیروهای آمریکایی به جزیره استراتژیک لارک و هدف قرار گرفتن سکوهای پدافندی و موشکی در این جغرافیا، به یک ماه آرامش نسبی و آتشبس دوفاکتو در منطقه پایان داد. این اقدام که واشنگتن آن را واکنشی پیشدستانه در برابر تهدیدات احتمالی علیه امنیت کشتیرانی توصیف کرد، بلافاصله با پاسخهای موشکی و پهپادی ایران به پایگاههای پشتیبانی و نظامی ایالات متحده در منطقه پاسخ داده شد تا چرخهای دیگر از تقابلهای متقابل کلید بخورد.
همزمان با این درگیریهای میدانی، طرح نام جزیره حیاتی خارک در ادبیات تهدید و جنگ روانی، ابعاد بحران را به حوزههای اقتصادی و انرژی کشانید؛ رویدادی که نشان داد معادلات تقابل از لایه نیابتی و حاشیهای عبور کرده و مستقیماً شریانهای حیاتی و حاکمیتی کشور را هدف قرار داده است.
حمله به لارک؛ پایان یک آرامش شکننده …
