اطلاعات
اکبر حیدری در یادداشتی در روزنامه اطلاعات نوشت:
تحولات چند روز گذشته نشان میدهد که مناسبات ایران و ایالات متحده بار دیگر از منطق مذاکره فاصله گرفته و به قلمرو بازدارندگی سخت، تهدید متقابل و آرایش عملیاتی وارد شده است. اگر تا چندی پیش از گفتوگو بهعنوان راهی برای مدیریت بحران نام برده میشد، اکنون ادبیات مقامهای دو طرف بیش از آنکه معطوف به تفاهم باشد، برای تثبیت مواضع و افزایش هزینههای طرف مقابل طراحی شده است. در چنین فضایی، دیپلماسی هنوز بهطور کامل از میان نرفته، اما دیگر نیروی اصلی هدایتکننده تحولات نیست.
همانگونه که پیشتر نیز میشد پیشبینی کرد، دعوت به مذاکره لزوماً به معنای حرکت قطعی بهسوی توافق نبود. گفتوگو در شرایط تقابل میتواند کارکردهای متفاوتی داشته باشد: خرید زمان، بازسازی توان نظامی، تکمیل اطلاعات، ساماندهی ائتلافها و آمادهسازی افکار عمومی برای مرحله بعدی بحران. به همین دلیل، مذاکره را نمیتوان جدا از تحولات امنیتی و میدانی ارزیابی کرد. هنگامی که گفتوگو با افزایش تحرکات نظامی همراه میشود، طبیعی است که طرفین نسبت به اهداف واقعی یکدیگر بدبین باشند. …
