جواد مجابی روزنامه‌نگار شاعر، نقاش و...

اگر دست من بود در ۷ سالگی می ماندم شعرهایش لطافت کودکی هایش را داشت و نقاشی هایش پُر بود از کبوترهایی که به زیبایی طاووسِ علیین در آسمان خیالش پرواز می کردند. روزنامه نگاری دیرینه یادگار بود. در داستان سرایی ید طولایی داشت. کتاب هایش از شمار خارج است .... از جواد مجابی می گویم که شنبه ۱۴ شهریور ۱۴۰۵ پس از تحمل یک دوره بیماری در ۸۷ سالگی به آسمان خوشرنگ نقاشی هایش سفر کرد. جواد مجابی را نمی توان با یک یا چند عنوان معرفی کرد. او انسانی چندوجهی بود. انسانی فرهنگی ادیب، خوش ذوق، روزنامه نگاری امیدوار، شاعری خوش قریحه و طنز پردازی بی بدیل. وقتی قرار شد روزنامه نگاران یک نسل جلوتر از ما صاحب خانه شوند او نیز سهمش در کوی نویسندگان و خبرنگاران یک آپارتمان بود. چند وقت پیش، که رفته بودم به دوستِ روزنامه نگاری سر بزنم متوجه تابلویی شدم که در کنار درِ ورودی خانه اش نصب شده بود. مثلا خواسته بودند …