روزنامه اعتماد / ۱۱ ساعت قبل
سندرم ننشستن مادرها
راه می رویم، خم می شویم، کمر راست می کنیم، راه می رویم، چهارپایه زیر پایمان می گذاریم، وسیله از کابینت بالایی برمی داریم، ایستاده پیاز خرد می کنیم، سیب زمینی خلال می کنیم، برنج آب می کشیم، مرغ سرخ می کنیم، آن وسط ها برای بچه ها بشقاب میوه درست می کنیم، ایستاده. کمر و ستون فقرات مادرها یک جنسی دارد که شبیه بقیه آدم ها نیست. شبیه زنان دیگر و مردان نیست. از صبح که از تخت می زنند بیرون، تا اولین فرصتی که دست بدهد برای نشستن، ایستاده اند، در حال راه رفتن اند، در حال دویدن اند، خم و راست شدن اند. اگر فیلم یک روز عادی زندگی یک مادر را بگذاریم روی دور تند، شاید این طوری باشد که در لحظاتی بیننده بگوید: خب الان که دیگه کاری نداری، بشین روی اون مبل که بالاسرش وایسادی. این صحنه برای خودم بارها تکرار شده. لحظاتی فرصت داشتم برای یک دقیقه بنشینم، اما یادم می رفت. صندلی کشیده شده و آماده بود برای اینک …













