گفت‌وگو با دشمن نشانه عقلانیت و خردورزی است

در عرصه سیاست خارجی، شاید هیچ واژه ای به اندازه مذاکره و گفت وگو گرفتار سوءتفاهم نشده باشد. گاهی چنان از مذاکره سخن گفته می شود که گویی گفت وگو با دشمن، به معنای عقب نشینی، تسلیم یا چشم پوشی از حقوق ملی است؛ حال آنکه در منطق سیاست و روابط بین الملل، گفت وگو دقیقا زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که اختلاف عمیق باشد و طرفین منافع متعارض داشته باشند. سخنان اخیر مسعود پزشکیان در گفت وگوی صمیمی با مردم درباره ضرورت گفت وگو با امریکا، فارغ از اینکه درباره جزییات یک تفاهمنامه یا میزان موفقیت آن چه قضاوتی داشته باشیم، یک پرسش اساسی را پیش روی جامعه قرار می دهد: اگر می توان بخشی از منافع و حقوق کشور را از مسیر مذاکره تامین کرد، چرا باید مذاکره را ذاتا امری مذموم بدانیم؟ رییس جمهور با اشاره به رابطه پرتنش امریکا و چین گفته است: بزرگ ترین دشمن امریکا، چین است، چرا دعوا نمی کنند؟ چین کار خودش را …