نویسنده مصنوعی

خاطرم هست حدود 22 سال پیش زمانی که تکنولوژی به وفور امروز در دسترس نبود در همین روزنامه اعتماد در سرویس اجتماعی یک کامپیوتر داشتیم. 9 نفر بودیم و یک کامپیوتر. قاعدتا باید زمان استفاده از آن بین همه تقسیم می شد. بنابراین حداکثر نیم ساعت وقت داشتیم که در اخبار جست وجو کرده، سوژه مورد نظر را پیدا کنیم و در بهترین حالت دو، سه تا خبر مرتبط با آن را بخوانیم و اطلاعاتش را در کاغذ بنویسیم. بعد از آن هم می نشستیم و گزارش را دستی در کاغذ خبر می نوشتیم و بعد از دیدن دبیر، می رفت برای حروفچینی و ویراستاری و... . غرض از بیان این داستان این است که شکل گزارش نویسی در آن دوره را تصویر کنم. البته هستند خبرنگارانی که هنوز در همین حد از اینترنت استفاده می کنند و فقط به جای کاغذ در همان کامپیوتر می نویسند. اما حالا همه چیز تغییر کرده است. طبیعی هم هست تکنولوژی پیشرفت می کند و این ماییم که باید خودمان ر …