پروین اعتصامی وطن در آیینه خِرد و داد

در شعر پروین اعتصامی، جهان به گفت وگو درآمده است؛ گل با خاک سخن می گوید، نخ با سوزن، کودک از رنج خود می پرسد و زن، زبان به اعتراض می گشاید. آدم ها و اشیا و جانوران، هر کدام در شعرهای او صاحب صدا هستند. پروین آنها را روبه روی یکدیگر می نشاند و از برخورد صداها، حقیقتی انسانی پدیدار می شود؛ حقیقتی که با داد، دانایی و کرامت آدمی پیوند دارد. ایران نیز در میان همین صداها، آرام آرام خود را آشکار می کند. رخشنده اعتصامی، مشهور به پروین، ۲۵ اسفند ۱۲۸۵ در تبریز زاده شد و ۱۶ فروردین ۱۳۲۰ در تهران درگذشت. پدرش، یوسف اعتصامی، نویسنده، مترجم و روزنامه نگار بود و مجله بهار را منتشر می کرد. پروین از کودکی در فضای ادبی خانه با زبان فارسی و عربی و انگلیسی آشنا شد و بعدها در مدرسه امریکایی دختران تهران تحصیل کرد و به تدریس پرداخت. آشنایی او با علی اکبر دهخدا و ملک الشعرای بهار نیز در شکل گیری نگاه ادبی ا …