مونا ربیعیان خبرنگار
گرانی فقط سفره خانوار را کوچک نکرده است؛ به مرور، بخشی از نیازهای ضروری زندگی را نیز از دسترس گروهی از زنان خارج کرده است. افزایش چندصددرصدی قیمت محصولات بهداشت زنان، از نوار بهداشتی گرفته تا برخی اقلام مصرفی مرتبط، اکنون به یکی از نشانههای فشار اقتصادی بر زنان تبدیل شده است.
وقتی قیمت یک کالای ضروری در یک سال تا ۳۴۵ درصد افزایش پیدا میکند، دیگر نمیتوان آن را صرفاً یک تغییر قیمت در بازار دانست. پشت این عدد، کاهش قدرت خرید و کوچکتر شدن سهم بهداشت از بودجه خانوار قرار دارد.
نوار بهداشتی کالای لوکس نیست. کالایی است که بخش قابل توجهی از زنان بهصورت مستمر به آن نیاز دارند و امکان حذف آن از سبد مصرف وجود ندارد. با این حال، افزایش قیمتها باعث شده همین نیاز ضروری نیز در بسیاری از خانوادهها به موضوعی برای مدیریت هزینه تبدیل شود.
تورم به نیازهای زنانه رسید
در سالهای گذشته، بحث تورم بیشتر حول قیمت مسکن، مواد غذایی، خودرو و انرژی میچرخید؛ اما اکنون موج گرانی به کالاهایی رسیده که مستقیماً با سلامت و بهداشت زنان ارتباط دارند.
نوار بهداشتی، محصولات بهداشت قاعدگی، شویندهها و برخی اقلام مصرفی مرتبط، هزینههایی هستند که نمیتوان آنها را مانند خرید پوشاک یا لوازم غیرضروری به تعویق انداخت.
اما کاهش قدرت خرید خانوار باعث شده بسیاری از زنان برای تأمین همین نیازها نیز ناچار به انتخاب باشند؛ انتخاب میان برند و قیمت، کیفیت و هزینه و گاهی میان خرید یک کالای بهداشتی و تأمین سایر مخارج ضروری.
عددی که پشت آن زندگی است
افزایش ۳۴۵ درصدی قیمت محصولات بهداشت زنان، در ظاهر یک عدد اقتصادی است؛ اما در زندگی روزمره، معنای متفاوتی دارد.
برای خانوادهای که درآمد آن متناسب با تورم افزایش پیدا نکرده، چند برابر شدن قیمت یک کالای ضروری به معنای افزایش سهم آن کالا از هزینه ماهانه است. اگر این افزایش همزمان با رشد قیمت مواد غذایی، اجاره، دارو و سایر هزینههای زندگی اتفاق بیفتد، فشار نهایی بیشتر خواهد شد.
در چنین شرایطی، زنان کمدرآمد، دانشجویان، کارگران و زنان سرپرست خانوار آسیبپذیری بیشتری دارند؛ زیرا بخشی از هزینههای آنها اختصاصی و غیرقابل حذف است.
وقتی قیمت، الگوی مصرف را تغییر میدهد …
