ولیالله شجاعپوریان مدیرمسئول
موضوع بنزین، قیمت آن و ناترازی میان تولید و مصرف در روزهای اخیر به اوج رسیده است، در حالی که انتظار میرفت با ایجاد یک ساختار جدید تحت عنوان معاونت رئیسجمهور و رئیس سازمان بهینهسازی و مدیریت راهبردی انرژی، شاهد انسجام، وحدت رویه و اجماع در تصمیمسازی و تصمیمگیری در این زمینه باشیم، گویی به ابهامات و چالشها افزوده شده است. در این میان، اظهارات اخیر سقاب اصفهانی، معاون رئیسجمهور، در مورد دخالت هر دو جناح سیاسی در قاچاق سوخت، زنگ خطری برای مدیریت ادراک در دولت چهاردهم است.
وقتی مقامی در این سطح، از (شکستن شیشههایش) در صورت برخورد با شبکههای فساد سخن میگوید، در واقع دو پیام متناقض را به جامعه منتقل میکند: اول، اعتراف به فساد سیستمی در هر دو جناح و به تبع آن کشور که تاکنون توسط این دو جناح اصلی اداره میشده است، و دوم، اقرار به ناتوانی ساختار اجرایی در برابر این شبکهها. وقتی یک مقام مسئول در سطح ملی، بدون ارائه مستندات و اسامی، اتهامی فراگیر را به (هر دو جناح سیاسی) نسبت میدهد، در واقع نه تنها چند چهره سیاسی، بلکه بخش بزرگی از تاریخ مدیریتی و ساختار حکمرانی کشور را در مظان اتهام قرار میدهد. این رویکرد، در صورت عدم پیگیری قانونی و ارائه اسناد و شفافسازی، منجر به این تصور در افکار عمومی میشود که فساد نه یک انحراف محدود، بلکه بخشی از ساختار سیاسی است و شبکههای ذینفع آنقدر قدرتمندند که حتی اراده دولت نیز در برابر آنها ناتوان است.
این موضوعات در بعضی مناطق، بهویژه برای مردمی که در مناطق استراتژیک مانند استان خوزستان زندگی میکنند و هویت اقتصادیشان با انرژی گره خورده است، تنها یک خبر اقتصادی نیست، بلکه ضربهای به احساس ثبات و امنیت ملی است. در حکمرانی مدرن، مقام عمومی تنها نسبت به تصمیماتش مسئول نیست، بلکه نسبت به تبعات کلامش نیز پاسخگو است. باید به خاطر داشت که (افشاگری بدون سند، شفافیت نیست) و (هشدار بدون پیگیری، حل مسئله نیست). شجاعت مدیریتی در این است که ادعاهای کلی را به پروندههای قضایی تبدیل کرد. …
