سجاد عابدی
«کپیکاری در هوش مصنوعی» در دکترین نظامی، بهویژه در بستری مانند ایران، نیازمند بررسی تلاقی میان «تکنولوژی»، «سیاست» و «دکترین جنگی» است. وقتی صحبت از کپیکاری (Mimicking/Replication) در هوش مصنوعی (AI) میشود، منظور صرفاً کپی کردن کدها نیست، بلکه تلاش برای بازتولید قابلیتهای عملیاتی رقیب بدون داشتن زیرساختهای بنیادین (Fundamental Research) است.
۱. ماهیت کپیکاری در میدان جنگ: توهم برتری در میدان نبرد، هوش مصنوعی در سه لایه عمل میکند: پردازش داده (Sensing)، تحلیل استراتژیک (Deciding) و اجرای تاکتیکی (Acting).
کپیکاری در لایه «اجرا» (مثلاً ساخت پهپادی که الگوریتمهای هدایتش مشابه مدلهای غربی باشد) ممکن است در کوتاهمدت موفق باشد. اما کپیکاری در لایهی «تحلیل»، یک تله است. هوش مصنوعی، برخلاف سختافزار، بر پایه «دادههای بومی» و «بازخوردهای محیطی» رشد میکند. کپی کردن یک مدل AI از رقیب، در واقع کپی کردن «طرز تفکر» و «سوگیریهای» رقیب است. …
