صفحه سیاست-
واقعیت آن است که نرخ ارز را نمیتوان با تیتر خبر، توئیت یا فضاسازی سیاسی برای همیشه بالا یا پایین نگه داشت. اگر تورم، نقدینگی، کسری بودجه، تجارت خارجی و درآمدهای ارزی تغییر نکرده باشند، نوسانهای هیجانی دیر یا زود فروکش خواهند کرد. مشکل از جایی آغاز میشود که برخی تلاش میکنند همین نوسانهای کوتاهمدت را به کارنامه سیاست اقتصادی دولت تبدیل کنند. در این میان، منتقدان دولت نیز ظاهراً بدشان نمیآید هر افزایش نرخ ارز را به عنوان نشانه شکست سیاستهای اقتصادی معرفی کنند؛ گویی فراموش کردهاند بازار ارز حاصل مجموعهای از متغیرهای انباشتهشده در سالهای گذشته است و نمیتوان مسئولیت تمام ناترازیهای چندینساله را یکشبه به دولت مستقر منتقل کرد.
در این شرایط، سیاستگذار باید از هیجان فاصله بگیرد. کاهش شکاف نرخهای ارزی، حذف رانت، شفافسازی معاملات، تقویت عرضه ارز و مهمتر از همه، مهار تورم باید در مرکز سیاست اقتصادی قرار گیرد. راهحل، سرکوب مصنوعی نرخ ارز یا تزریق بیمحابای ذخایر نیست. ذخایر ارزی متعلق به اقتصاد کشور است، نه ابزاری برای خریدن چند روز آرامش در بازار. …
