به گزارش خبرگزاری ایمنا، سالها تصویر، قدرتمندترین سند برای اثبات یک اتفاق بود. یک خبرنگار فیلم میگرفت، دوربین واقعهای را ثبت میکرد و مخاطب آنچه را میدید، به واقعیت پیوند میزد، اما هوش مصنوعی این رابطه قدیمی میان دیدن و باور کردن را تغییر داده است.
امروز میتوان یک صحنه جنگی را بدون حضور هیچ دوربینی ساخت. میتوان چهره، صدا، محیط و حتی جزئیات یک اتفاق را تولید کرد و همه آنها را در قالب ویدئویی عرضه کرد که در نگاه نخست، واقعی به نظر میرسد.
خطر اصلی اما خود فناوری نیست؛ نحوه استفاده از آن در فضای بحرانی و هیجانی جنگ است. تصویری که در زمان عادی شاید فقط یک محتوای ساختگی باشد، در روزهای جنگ میتواند موجب ترس، خشم، ناامیدی یا حتی احساس پیروزی کاذب شود. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی فقط ابزار تولید تصویر نیست، بلکه میتواند به ابزاری برای تأثیرگذاری بر ادراک مخاطب تبدیل شود.
جنگ روایتها از همینجا آغاز میشود …
