به گزارش خبرگزاری ایمنا، اول مهر که میرسد، مدرسه دوباره بوی زندگی میگیرد؛ بوی کتابهای نو، مدادهای تراشیده، دفترهای سفید و لباسهایی که برای نخستین روز مدرسه از شب قبل آماده شدهاند. حیاطها دوباره پر از صدای دویدن بچهها میشود، زنگ مدرسه بعد از ماهها سکوت به صدا درمیآید و معلمها یکییکی نام دانشآموزان را از روی دفتر حضور و غیاب میخوانند، اما امسال در میان این همه «حاضر»، نامهایی هستند که پاسخی برایشان نمیآید؛ نه دیر کردهاند، نه خواب ماندهاند، نه قرار است با چند دقیقه تأخیر از در مدرسه وارد شوند.
دانشآموزانی که تا همین سال گذشته، همین روزها را با شوق آغاز مدرسه میکردند؛ با کیفهایی بر دوش، دفترهایی در دست و هزار آرزوی کودکانه برای آینده. امسال اما نخستین مهر پس از جنگ رمضان است و برای خانوادههای شهدای دانشآموز، بازگشایی مدارس نه فقط آغاز یک سال تحصیلی که رویارویی دوباره با جای خالی فرزندانی است که دیگر پشت هیچ نیمکتی نخواهند نشست. …
