به گزارش خبرگزاری ایمنا، یازدهم شهریور برای حاجعمران روزی است که کوهستان، یکی از جوانترین فرماندهان جنگ را در آغوش گرفت. محمود کاوه تنها ۲۵ سال داشت، اما نامش سالها بود که در ارتفاعات کردستان و جبهههای غرب برای دشمن آشنا و برای رزمندگان، یادآور شجاعت و آرامش بود.
آن روز بر بلندای قله ۲۵۱۹، صدای انفجارها در کوه پیچید و جوانی که روزی از کوچههای مشهد به جبهه آمده بود، از زمین جدا شد و به آسمان رسید.
صبح، هنوز کامل از راه نرسیده بود. کوههای حاجعمران در سکوتی سنگین فرو رفته بودند؛ سکوتی که هر لحظه ممکن بود با صدای گلوله و خمپاره شکسته شود. ارتفاعات بلند و صخرهای، سالها بود که شاهد رفتوآمد مردانی بودند که با کولهای بر دوش و اسلحهای در دست از دل کوه بالا میرفتند و گاهی دیگر برنمیگشتند.
آن روز اما قرار بود یکی از شناختهشدهترین چهرههای جنگ نیز در همین کوهستان بماند. محمود کاوه. جوانی ۲۵ ساله که اگر کسی او را در خیابانهای مشهد میدید، شاید باور نمیکرد روزی فرمانده یکی از مهمترین یگانهای رزمی سپاه شود. …
