به گزارش خبرگزاری ایمنا، اظهارنظرهایی از چهرههای سیاسی کشور درباره غنیسازی و تفاهم اسلامآباد کافی بود تا بار دیگر پروندهای که بیش از سه دهه است در برابر افکار عمومی ایران گشوده مانده، روی میز رسانهها قرار گیرد؛ پروندهای با یک پرسش تکرارشونده: هزینه غنیسازی برای ایران چقدر بوده و دستاورد آن چه اندازه است؟
این پرسش البته پرسشی مشروع است؛ اما آنچه محل انتقاد جدی است، تبدیل کردن آن به یک معادله ساده و خطرناک است که در نهایت میخواهد چنین نتیجه بگیرد: «اگر غنیسازی نبود، جنگی رخ نمیداد و جان رهبر شهید انقلاب نیز از دست نمیرفت.» درمقابل باید پرسید آیا تاریخ منازعه ایران و آمریکا آنقدر ساده است که بتوان دشمنیها، تحریمها، فشارها و حتی جنگ را به چند سانتریفیوژ و چند کیلوگرم اورانیوم تقلیل داد؟
اگر پاسخ مثبت است، پس باید توضیح داد تحریمهای گسترده علیه ایران از چه زمانی آغاز شد؟ آیا پیش از آنکه غنیسازی به موضوع اصلی پرونده ایران تبدیل شود، آمریکا با جمهوری اسلامی رابطهای دوستانه و بدون تنش داشت؟ …
