به گزارش ایسنا، این پروژه با نام «رآکتور B8» شناخته می‌شد؛ آزمایشی شاخص که حاصل سال‌ها پژوهش تحت هدایت ورنر هایزنبرگ(Werner Heisenberg)، برنده مشهور جایزه نوبل بود.
هایزنبرگ در مقاله‌ای که سال ۱۹۴۷ در نشریه «نیچر»(Nature) منتشر شد، ادعا کرد که رآکتور اورانیوم و آب سنگین B8 صرفاً «ناکافی» بوده و به دلیل کمبود اندکی اورانیوم بیشتر نتوانسته است واکنش زنجیره‌ای خودپایداری را آغاز کند.
اکنون مطالعه‌ای به سرپرستی تیموتی کوث(Timothy Koeth)، دانشمند علوم مواد در دانشگاه مریلند نشان می‌دهد که پروژه هایزنبرگ عملاً هیچ امیدی به موفقیت نداشته است؛ چرا که به ۲۰ درصد اورانیوم و ۸۰ درصد آب سنگینِ بیشتر از آنچه در آن زمان در اختیار آلمان بود، نیاز داشت.
اگر هیتلر به سطحی خارق‌العاده و بی‌نقص از هماهنگی و نظارت دست نمی‌یافت، ساخت آن «سلاحِ سلاح‌ها» که سلاحی بی‌همتا در زمان خود و ویرانگر بود، در طول جنگ برایش بسیار دور از دسترس می‌بود. …
