به گزارش ایسنا، با افزایش سن، حافظه رویدادی (اپیزودیک) ما که توسط ناحیه «هیپوکامپ» مدیریت می‌شود، به‌تدریج تضعیف می‌گردد. این نوع حافظه مربوط به جزئیات خاص است؛ مثلاً اینکه ماشین کجا پارک شده یا قرار ملاقات چه ساعتی است.
در دوران سالمندی، حافظه معنایی (سمانتیک) که تحت کنترل قشر پیشانی مغز است، معمولاً نقش غالب‌تری پیدا می‌کند. این حافظه شامل درک کلیات، دانش عمومی و مفاهیم اصلی مانند دانستن قوانین فوتبال یا نام پایتخت کشورها است.
دیدگاه رایج میان متخصصان علوم اعصاب مدت‌ها این بوده است که این تغییر در عملکرد مغز، راهکاری برای سازگاری با فرسایش تدریجی عصبی و نوعی مکانیسم جبرانی محسوب می‌شود، اما اگر این تغییر، انتخابی آگاهانه و مناسب‌تر برای افراد مسن باشد، یعنی کسانی که حجم بسیار بیشتری از اطلاعات را نسبت به جوانان در مغز خود اندوخته‌اند، چه؟
اکنون پژوهشگران دانشگاه آریزونا مطالعه‌ای را در نشریه «Perspectives on Psychological Science» منتشر کرده‌اند که استدلال می‌کند تغییر کانون فعالیت مغز از هیپوکامپ به قشر پیشانی، نه یک عقب‌نشینی، بلکه نوعی بهینه‌سازی عملکرد مغز است. …
