به گزارش ایسنا، پژوهشگرانی که از ابزارهای هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، حدود سه برابر بیشتر از همتایان خود مقاله منتشر می‌کنند و تقریبا پنج برابر بیشتر مورد استناد قرار می‌گیرند. با این حال، بررسی‌های انجام شده روی مقالات علمی نشان می‌دهد پژوهش‌های مبتنی بر هوش مصنوعی، در مقایسه با پژوهش‌های بدون استفاده از هوش مصنوعی، ۴.۶ درصد دامنه موضوعی محدودتری دارند؛ این الگو در بیش از ۷۰ درصد از حوزه‌های علمی بررسی‌شده نیز مشاهده شده است.
به نقل از نیچر، مشکل، فناوری نیست؛ بلکه نظام‌های نهادی و سازوکارهای تشویقی هستند. ابزارهای هوش مصنوعی ظرفیت دانشمندان برای کاوش و بررسی را افزایش داده‌اند، اما مشوق‌های موجود باعث می‌شوند پژوهشگران این ظرفیت را بیشتر صرف تمرکز عمیق‌تر بر مسائلی کنند که نهادهای علمی به راحتی می‌توانند آنها را شناسایی، ارزیابی و پاداش‌دهی کنند؛ نه اینکه به سراغ قلمروهای ناشناخته بروند. …
