کاهش مصرف غذا در کنار افت ارزش غذایی محصولات ممکن است دریافت عناصری مانند آهن، روی و پتاسیم را محدود کند. هرچند بخش عمده این نتایج بر مدل‌سازی رایانه‌ای استوار و هنوز به‌طور مستقل تایید نشده است.
پژوهشگران با بررسی نمونه‌های گندم ذخیره شده از سال ۱۸۴۵ در انگلیس دریافتند که میزان مواد معدنی این محصول، به‌ویژه آهن و روی، در مقایسه با نمونه‌های قدیمی‌تر کاهش یافته است. نتایج نشان داد، گندم‌های کشت‌شده در اوایل دهه ۲۰۰۰، در مقایسه با گندم‌های دهه‌های پیشین، تا ۴۹ درصد روی و ۲۷ درصد آهن کمتری داشتند.
آنان دریافتند، سطح روی و آهن برای بیش از یک قرن نسبتا ثابت مانده بود اما پس از ورود ارقام گندم کوتاه‌قدتر در دهه ۱۹۶۰، رو به کاهش گذاشت. این گیاهان غله بیشتری تولید کردند و به فراوان و مقرون‌به‌صرفه شدن مواد غذایی مانند نان و غلات صبحانه کمک کردند.
پژوهشگران معتقدند، این کاهش فقط ناشی از تخلیه مواد معدنی خاک نیست بلکه می‌تواند به انتخاب و اصلاح گونه‌هایی مربوط باشد که بازده تولید بالاتری دارند اما مواد مغذی آن‌ها به همان نسبت افزایش نیافته است. …
