به گزارش ایسنا، ماجرای ساماندهی سایت‌های دانلود بازی‌های رایانه‌ای از اردیبهشت‌ماه مطرح شد؛ طرحی که قرار بود هم راهی برای نظارت بر بازاری باشد که سال‌ها به شکل پراکنده و خارج از یک سازوکار مشخص فعالیت کرده و هم برای کسب‌وکارهایی که بخش مهمی از بازار بازی‌های PC را در اختیار دارند، چارچوب و امتیازاتی ایجاد کند. با این حال، گره خوردن این طرح با موضوع نظارت محتوایی و احتمال حذف بازی‌هایی که مورد تأیید قرار نمی‌گیرند، در همان ابتدا آن را به موضوعی بحث‌برانگیز میان گیمرها تبدیل کرد.
ماجرا اما فقط به نظارت ختم نمی‌شد. بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای از ایجاد یک مرکز متمرکز برای بازی‌های تأییدشده، کاهش هزینه‌های سرور، فراهم شدن امکان به‌روزرسانی بازی‌ها و مهم‌تر از همه، ایجاد سازوکاری برای درآمدزایی سایت‌ها از ترافیک مصرفی کاربران سخن می‌گفت؛ مدلی که در صورت اجرا می‌توانست شکل فعالیت این سایت‌ها و حتی تصویری را که از بازار بازی‌های PC در کشور وجود دارد، تغییر دهد. در مقابل، اجرای چنین مدلی به زیرساخت و همکاری چندین نهاد و البته توافق بر سر نحوه تقسیم درآمد ترافیک نیاز داشت. …
