با هر سختی

یادداشت مهمان، کورش علیانی، فعال فرهنگی: ما معمولاً درباره اتفاق‌های بزرگ زود حکم می‌دهیم. چیزی در زندگی عوض می‌شود و تغییر دردناکی ایجاد می‌شود، نتیجه می‌گیریم که اوضاع بد شده است. گاهی هم اوضاع واقعاً بد شده است. خانه در سیل از بین رفته، بچه فلج شده، کارمان را از دست داده‌ایم، رابطه‌ای خراب شده است. درد این چیزها را نمی‌شود با بازی‌های زبانی و آموزه‌های خوش‌خیالانه‌ای مثل مثبت‌اندیشی کم کرد. کسی که در چنین وضعی است حق دارد مدتی چیزی جز همان خسارت را نبیند.

مسئله از جایی شروع می‌شود که از همین حس اول، حکم آخر را صادر می‌کنیم. انگار چون آغاز تلخ بوده، پایان هم تلخ خواهد بود. در حالی که ما فقط می‌دانیم تا این لحظه چه اتفاقی افتاده است. نمی‌دانیم عاقبتِ این اتفاق چه خواهد شد. …