فرهنگی
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، یکی از جذاب‌ترین و در عین حال تراژیک‌ترین روایت‌های شاهنامه، داستان فریدون و سرنوشت پسران اوست؛ روایتی سرشار از قدرت‌طلبی، حسادت، خیانت، برادرکشی و انتقام که ظرفیت بالایی برای تبدیل شدن به یک اثر نمایشی تأثیرگذار دارد. داستانی که در بطن خود، هم کشمکش‌های انسانی را جای داده و هم زمینه‌ای مناسب برای بازخوانی یکی از مهم‌ترین روایت‌های اساطیری ایران فراهم می‌کند.
با این همه، نمایش «پسران فریدون» به نویسندگی و کارگردانی علیرضا معتمدی که در تالار وحدت روی صحنه رفت، نتوانست از این ظرفیت داستانی بهره بگیرد. حاصل کار، اجرایی است که به‌جای بازآفرینی دراماتیک یکی از تراژدی‌های مهم شاهنامه، در سطح بازگویی اتفاقات باقی می‌ماند و در بخش‌های مختلف، از انسجام و تأثیرگذاری لازم فاصله می‌گیرد. آمارهای دو خواننده در شیراز/قربانی 12 شب؛ شجریان جلو می‌زند؟
متنی که از روایت فراتر نمی‌رود …
