ریحانه اسکندری ـ در سینما و تلویزیون ایران، بازیگران بارها برای ایفای نقش شخصیت‌هایی از شهرها و مناطق مختلف، سراغ لهجه‌ها و شیوه‌های گفتاری متفاوت رفته‌اند؛ از شمال ایران و آذربایجان تا کردستان، لرستان، خوزستان و بلوچستان. نتیجه این تجربه‌ها همیشه یکسان نبوده است؛ گاهی لهجه به بخشی جدانشدنی از شخصیت تبدیل شده و گاهی اجرای آن، به‌ویژه در میان مخاطبان بومی، با انتقاد روبه‌رو شده است.
مرور این نقش‌ها نشان می‌دهد تفاوت میان یک اجرای موفق و یک لهجه ناموفق فقط به درست ادا کردن واژه‌ها محدود نمی‌شود. میزان تمرین، استفاده از مشاور بومی، آشنایی با فضای فرهنگی و جغرافیایی شخصیت و نحوه استفاده از لهجه در داستان، همگی در نتیجه نهایی نقش دارند. بعضی بازیگران نیز با تکیه‌کلام، ریتم یا شیوه خاص حرف زدن، تصویری ماندگار از شخصیت ساخته‌اند؛ در مقابل، در برخی آثار، لهجه نه‌تنها به شخصیت کمک نکرده، بلکه به دلیل اجرای نادرست یا پیوند خوردن با تیپ‌های ساده و کمیک، محل اعتراض مخاطبان شده است. …
