این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
ریحانه اسکندری ـ اگر بخواهیم از یک تصویر برای توصیف سه روز نخست سی‌وهشتمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان استفاده کنیم، شاید بهتر باشد به جای سن، پرده سینما یا صف خبرنگاران، سراغ سالن‌های خانه جشنواره برویم؛ جایی که چند دقیقه مانده به شروع یک فیلم، صدای بچه‌ها از هر صدای دیگری بلندتر می‌شود، صندلی‌ها یکی‌یکی پر می‌شوند و هیجان دیدن یک بازیگر یا یک شخصیت آشنا گاهی از خود فیلم هم جلو می‌زند.
اینجا اصفهان است؛ اما برای چند روز، سالن‌های همایش‌های بین‌المللی امام خامنه‌ای(ره) و دیگر فضاهای جشنواره تبدیل شده‌اند به خانه‌ای برای سینمای کودک و نوجوان. خانه‌ای که قرار است بچه‌ها در آن فقط مخاطب نباشند؛ قرار است نظر بدهند، سؤال بپرسند، نقد کنند و حتی نقش خبرنگار و منتقد را تجربه کنند. …
