هم زلزله لوما پریتا و هم زلزله منجیل موجب تخریب شدید زیرساخت‌های مدرن شهری شدند. در زلزله ۱۹۸۹ لوما پریتا، فروریزش پل روگذر خیابان سایپرس در اوکلند، فروریزش طبقه نرم در منطقه خلیج سان‌فرانسیسکو و گسیختگی زمین ناشی از روان‌گرایی، موجب آسیب‌هایی شد که به‌صورت نمادین در جامعه علمی و آکادمیک مورد توجه قرار گرفت.
زلزله ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ منجیل با بزرگای ۷.۴، با وجود شرایط اجتماعی-اقتصادی متفاوت، به شکلی فاجعه‌بار، هشت ماه پس از زلزله لوما پریتا، آسیب‌پذیری‌های کلیدی‌ای را آشکار کرد که پیش‌تر در زلزله شمال کالیفرنیا در سال ۱۳۶۸ تجربه شده بود. ایجاد ترک در بخش فوقانی سد سفیدرود، فروریزش تونل‌ها در امتداد جاده اصلی منجیل و تشدید امواج لرزه‌ای و روان‌گرایی رسوبات تحکیم‌نیافته در زلزله منجیل در دشت گیلان، که در زلزله لوما پریتا نیز تجربه شد، همگی نمادهایی از شباهت در آسیب بودند. …
