الهه جعفرزاده: درگیری خیابانی رخ می‌دهد، چند نفر دور صحنه جمع می‌شوند و پیش از آنکه دستی برای پایان‌دادن به نزاع جلو برود، دوربین تلفن‌های همراه روشن می‌شود. تصاویری که کمی بعد ممکن است سر از شبکه‌های اجتماعی درآورند و هزاران بار دیده و بازنشر شوند. تکرار چنین صحنه‌هایی این پرسش را پیش می‌کشد که آیا مواجهه جامعه با خشونت تغییر کرده و تماشای رنج دیگری، آرام‌آرام به رفتاری عادی تبدیل شده است؟
با این حال، فیلم‌برداری از یک نزاع الزاماً به معنای بی‌تفاوتی یا علاقه به خشونت نیست؛ ترس از آسیب‌دیدن، ندانستن شیوه درست مداخله، انتظار برای اقدام دیگران یا حتی تلاش برای ثبت مدرک می‌تواند پشت چنین رفتاری باشد. مسئله شاید بیش از آنکه «خشونت‌دوست‌شدن» جامعه باشد، به تغییر رابطه ما با خشونت، کاهش اعتماد اجتماعی و تبدیل رخدادهای انسانی به «محتوا» در عصر شبکه‌های اجتماعی مربوط باشد. …
