عصر ایران؛ فردین علیخواه
می‌گویند این روزها دیگر کسی حوصله خواندن متن‌های طولانی را ندارد. شاید همین‌طور باشد. اما من هنوز فکر می‌کنم متن‌های طولانی هم خواننده خودشان را پیدا می‌کنند. شاید کسی جایی میان همین چند هزار کلمه مکث کند، جمله‌ای را دوباره بخواند و احساس کند این متن برای او نوشته شده است.
***
برای شناختن یک خانه، گاهی فقط به دیوارهایش نگاه می‌کنم. لازم نیست چیزی را جست‌وجو کنم یا پا به بخش‌های خصوصی خانه بگذارم. همان دیوارِ پذیرایی که قاب‌ها و تابلوهای مختلفی روی آن نشسته‌اند، می‌تواند اطلاعات زیادی درباره آدم‌های خانه به من بدهد. عکس، تابلو، خوشنویسی، تابلوفرش، نقاشی بچه‌ها و گاهی اثری که یکی از اعضای خانواده ساخته است، هرکدام بخشی از قصه زندگی آدم‌های خانه را با خودشان آورده‌اند. بعضی دیوارها شلوغ‌اند و بعضی تقریباً خالی. بعضی خانه‌ها انگار حرف‌های زیادی برای گفتن دارند و بعضی ترجیح می‌دهند کمتر چیزی نشان بدهند. بر دیوار سکوت نشسته است. …
