عصر ایران - در معماری متداول، ستون ها و تیرها معمولا وظیفه مشخصی دارند: تحمل بار ساختمان و انتقال آن به زمین. اما در «ویلای بازیگر» در لواسان، این نقش سنتی تغییر می کند. در این پروژه، سازه فقط اسکلت نگهدارنده بنا نیست، بلکه به عنصری فعال در شکل گیری فضاهای داخلی و سازماندهی زندگی روزمره تبدیل می شود؛ ایده ای که مرز میان سازه و معماری را کم رنگ می کند.
ایده اصلی طراحی این ویلا، ضخیم کردن سازه و تبدیل عناصر باربر به فضاهایی قابل استفاده بوده است. به جای آنکه ستون ها صرفا به عنوان اجزایی مستقل در میان فضاهای داخلی قرار بگیرند، طراحان چهار فرم مخروطی را به عنوان عناصر اصلی سازه ای در نظر گرفته اند؛ فرم هایی که هم بار ساختمان را تحمل می کنند و هم بخشی از عملکردهای مورد نیاز ویلا را در خود جای می دهند.
این رویکرد، ویلای بازیگر را به نمونه ای قابل توجه از تلاش برای پیوند دادن فرم، سازه و عملکرد در معماری معاصر ایران تبدیل می کند.
چهار مخروط؛ ستون هایی فراتر از یک عنصر سازه ای …
