پژوهشگران سال‌هاست تلاش می‌کنند دلیل این تغییر در ادراک زمان را پیدا کنند. یک مطالعه منتشرشده در سال ۲۰۱۹ از سوی انتشارات دانشگاه کمبریج، این پدیده را نوعی «ناهماهنگی میان زمانِ تصویر ذهنی و زمانِ ساعت» توصیف کرده است.
به گزارش دیروزبان، به بیان ساده، زمانی که ساعت اندازه‌گیری می‌کند با زمانی که ذهن انسان تجربه می‌کند، لزوما یکسان نیست. ساعت، یک شبانه‌روز را دقیقا ۲۴ ساعت محاسبه می‌کند، اما «زمان ذهنی» تحت تأثیر تصاویر، تجربه‌ها و خاطراتی است که در طول زندگی جمع می‌کنیم. یک سال برای کودک و یک سال برای بزرگسال
یکی از توضیح‌های مطرح‌شده، «نظریه تناسب» است. بر اساس این دیدگاه، هرچه سن بالاتر می‌رود، هر سال جدید سهم کوچک‌تری از کل تجربه زندگی فرد را تشکیل می‌دهد.
برای مثال، وقتی فردی ۱۰ ساله است، یک سال معادل ۱۰ درصد از تمام زندگی تجربه‌شده اوست. اما برای فردی ۵۰ ساله، همان یک سال تنها دو درصد از زندگی او را تشکیل می‌دهد. بنابراین، یک سال برای کودک می‌تواند از نظر ذهنی بسیار طولانی‌تر از یک سال برای فردی میانسال به نظر برسد. وقتی زندگی تکراری می‌شود …
