این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به نظر من اقدام اخیر دکتر مصطفی مهرآیین، که از کمکهای مردم برای آزادسازی یک زندانی مالی استفاده کرده و مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان را به این کار اختصاص داده است، فرصتی است برای تأملی فراتر از یک عمل خیرخواهانه؛ تأملی دربارهٔ معنای اتکا به مردم، استقلال روشنفکر و نسبت اخلاق با آزادی.
مهرآیین در روزگاری که دشواریهای معیشتی میتواند اهل اندیشه را میان سکوت، سازش و دستکشیدن از استقلال خود قرار دهد، از مردم کمک خواسته است تا بتواند معلمی مستقل باقی بماند. این درخواست را نباید صرفاً از منظر نیاز مالی دید؛ در پس آن، مسئلهای اخلاقی و اجتماعی نهفته است: آیا انسان اندیشهورز برای حفظ استقلال خود باید تنها بماند و هزینهٔ ایستادگیاش را یکتنه بپردازد، یا جامعه نیز در قبال امکان ادامهٔ حیات مستقل او مسئولیتی دارد؟ …











