هزینه «قیمت‌گذاری» را چه کسی می‌پردازد؟

دولت برای پایین نگه داشتن قیمت‌ها باید فاصله میان قیمت دستوری و هزینه واقعی تامین کالا را به شکلی جبران کند. این منابع گاهی از درآمدهای نفت و گاز تامین می‌شوند؛ یعنی دولت بخشی از ثروت زیرزمینی کشور را به کالاهای ارزان تبدیل می‌کند. اما وقتی درآمدهای ارزی و منابع بودجه‌ای کافی نباشند، دولت ممکن است به استقراض، استفاده از منابع بانکی یا روش‌های مستقیم و غیرمستقیم تامین مالی از بانک مرکزی متوسل شود. حتی ممکن است بانک‌ها را به تامین مالی تعهدات خود ملزم کند. اگر این شیوه‌ها به رشد پایه پولی و نقدینگی منجر شوند، سیاست ارزان نگه داشتن کالاها می‌تواند به تشدید تورم بینجامد؛ تورمی که هزینه آن را مردم، به‌ویژه اقشار کم‌درآمد، می‌پردازند. …