انتشار نتایج ارزیابی کیفیت داراییهای دو موسسه بانکی از سوی بانک مرکزی اروپا در ۲۵ ژوئن ۲۰۲۶، نمونهای روشن از اهمیت این ارتباط است. پس از اعمال تعدیلات ارزیابی، نسبت سرمایه عادی لایه یک «کیافدبلیو بتیلیگونگسهولدینگ» (KfW Beteiligungsholding GmbH) از ۱۵.۲درصد به ۱۴.۳۳درصد و نسبت متناظر «پرومونتوریا ۱۹» (Promontoria ۱۹ Coöperatie U.A.) از ۱۶.۶۱درصد به ۱۲.۶۱درصد کاهش یافت. با وجود این تعدیلات، هیچیک از دو موسسه با کسری سرمایه نسبت به الزامات مقرر مواجه نشدند. پرتفویهای بررسیشده نیز بیش از ۸۰درصد داراییهای موزون به ریسک اعتباری هر موسسه را پوشش میدادند. این نتایج، پرسشی اساسی را پیش روی سیاستگذار قرار میدهد: آیا میتوان بدون اطمینان از کیفیت داراییها، درباره کفایت سرمایه بانکها قضاوت کرد؟ فاصله سرمایه گزارششده و سرمایه قابل اتکا …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۳ ساعت قبل
ارزیابی کیفیت داراییها و بازنگری در کفایت سرمایه بانکها
سرمایه بانک زمانی میتواند پشتوانه اعتماد سپردهگذاران و ثبات مالی باشد که ارزش داراییهای ثبتشده در ترازنامه، قابلیت اتکای کافی داشته باشد. اگر مطالبات بانک بیش از میزان قابل وصول ارزشگذاری شده باشند یا ذخایر زیان اعتباری، ریسک واقعی تسهیلات را منعکس نکنند، نسبتهای سرمایه نیز تصویری خوشبینانه از توان بانک برای جذب زیان ارائه خواهند کرد. از این منظر، ارزیابی کیفیت داراییها حلقه اتصال میان اعتبار ترازنامه و اعتبار سرمایه بانک است.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.











