این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
اما آنچه در ایران در حال شکلگیری است، در مواردی بیشتر به «چرخه انتقال پول» شبیه شده تا «چرخه سرمایهگذاری و خلق ارزش». ریشه مهم این ماجرا به بند «ت» ماده ۱۱ قانون جهش تولید دانشبنیان بازمیگردد؛ بندی که برای سرمایهگذاری شرکتهای بزرگ در شرکتهای دانشبنیان و فناور، اعتبار مالیاتی در نظر گرفته است. بر اساس قانون، حداکثر ۳۰درصد سرمایهگذاری مستقیم شرکتهای مشمول میتواند اعتبار مالیاتی شود و سرمایهگذاری غیرمستقیم آنها از طریق صندوقهای پژوهش و فناوری و نهادهای سرمایهگذاری مورد تایید نیز مشمول اعتبار مالیاتی است. این ابزار از ابتدا برای کاهش ریسک سرمایهگذاری در فناوری طراحی شده بود، نه برای اینکه خودِ استفاده از اعتبار مالیاتی به انگیزه اصلی سرمایهگذاری تبدیل شود. …












