این بخش به‌صورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
دیپلماسی ایرانی: از زمان تأسیس اسرائیل، نیروهای ایدئولوژیک رقیب بر سر هویت این کشور با هم در رقابت بوده‌اند. در دهه‌های اولیه اسرائیل، نخبگان سیاسی آن به طور گسترده مدل بنیانگذاران حزب کارگر صهیونیست خود را پذیرفتند: یک دولت یهودی با نهادهای سکولار و آرمان‌های لیبرال – دموکراتیک، که با غرب همسو بود و از طریق قدرت نظامی و دیپلماسی تأمین می‌شد. این مدل همیشه عمیقاً ناقص بود.
آرمان‌های لیبرال اسرائیل به سختی با سلب مالکیت و طرد فلسطینی‌ها، حکومت نظامی بر شهروندان فلسطینی و پس از سال ۱۹۶۷، اشغال و شهرک‌سازی کرانه باختری و غزه همزیستی داشت. در کنار این، مهاجران یهودی از خاورمیانه و شمال آفریقا (یا مزراحیم) به طور سیستماتیک مورد تبعیض قرار گرفتند. با این وجود، این مدل همچنان شیوه غالب اسرائیل برای درک خود و ارائه خود به جهان بود. …
